Jarosław Modzelewski

Attachment_2389
Porywisty wiatr I, 1999
tempera/karton, 49 x 68,5 cm
Attachment_2351
Zmęczona Dusza, 2013
tempera/płótno, 90 x 110 cm
Attachment_302
Ognisko (szkic), 2000
tempera/płótno, 65,5 x 92,5 cm
Attachment_307
Chłopiec na podwórku, 1997
tempera/tektura, 47 x 48 cm
Attachment_1825
Stara barka, 2004
tempera/karton, 50 x 70 cm
Attachment_1820
Statek-Dom, 2009
tempera/karton, 50 x 70 cm
Attachment_301
bez tytułu, 2000
wycinanka/papier, 34 x 50 cm
Attachment_1670
Weterynaria, 2009
litografia/papier, 56 x 75 cm
Attachment_1671
Regierungspräsident, 2009
litografia/papier, 56 x 75 cm
Attachment_1668
Śmierć Gagarina, 2009
litografia/papier, 75 x 56 cm
Attachment_1667
Hilfe!, 2009
litografia/papier, 56 x 75 cm
Attachment_1669
Törpeauto, 2009
litografia/papier, 56 x 75 cm
Attachment_1666
Niosący belkę, 2009
litografia/papier, 56 x 75 cm
Biografia Urodził się w 1955 roku, w Warszawie. Malarz, uczeń Stefana Gierowskiego, profesor Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie; obecnie prowadzi tam pracownię malarstwa. W 1982 roku był jednym ze współzałożycieli najważniejszego ugrupowania tzw. Nowej Ekspresji lat 80., czyli Gruppy. W jej składzie znaleźli się również: Ryszard Grzyb, Paweł Kowalewski, Włodzimierz Pawlak, Marek Sobczyk i Ryszard Woźniak. Działała ona przez kolejne 10 lat. Modzelewski brał udział w niemal wszystkich jej wystawach i akcjach, współredagował też pismo „Oj dobrze już”. W początkowym okresie twórczości artysta skłaniał się ku abstrakcji, wykorzystując proste znaki i emblematy, a także sylwetki odbijane przy pomocy szablonów.
Poprzez obrazy tematyczne, operujące wyodrębnionymi motywami na płaskim tle, doszedł do kompozycji figuralnych. W połowie lat 80. powstał cykl oparty na ilustracjach do podręczników j. Rosyjskiego, obrazujący proste czynności, których czasownikowe określenia stanowiły tytuły prac. W późniejszym czasie wypracował charakterystyczny dla siebie sposób malowania obrazów, których forma respektowała co prawda zasady konwencji realistycznej, jednakże w charakterystyce postaci i sytuacji w jakiej się one znalazły akcentowana była swoista niezwykłość. Tę surrealistyczną atmosferę uzyskiwał dzięki zabiegom malarskim takim, jak chociażby dublowanie figur (Fotograf. Fotograf, 1986), czy zabiegi z przestrzenią (Romanica Toscana, 1987). Jednocześnie malował też nasycone emocjami pejzaże i wnętrza (np. Dom; Korytarz; Murek). Modzelewski, zwany niekiedy malarzem ikon codzienności, zajmuje się przedstawianiem kondycji współczesnego człowieka, zagubionego i osamotnionego wśród przedmiotów otaczających go w codziennym życiu.

Wystawy 2014     "Drzwi otwarte", Więcej » 2013     "Ustanawianie szczęścia*", Więcej » 2005     "Malarstwo", Galeria EGO Więcej »     "Prezentacja prac z kolekcji galerii.", Więcej »